|
اکسیر، گروه کارکنان پیشین
EXIR, The Group of IRAN AIR Former Employees
|
|
بخش دوم اشعار رضی مدنی Rezi Madani's Poetry Page - Part 2
قلم بنــــام نـــــــــــازنین تو قلم را شـــــادمان کردم بیــــــــــــاد آشنایی ها رخ ماهــــــت نشان کردم
مخوانم شمع خود سوزی که من با آتش عشق ات زبــــــــــان و دیده و دل را چنان آتشفشان کـــردم
سخن های دری بی عشق فریادیست بی حــــاصل قلـــم را بــا حدیث عشق تـــــــو آتش بجان کردم
به پای لنگ من سنگی زند جور زمان ای دوست چنــان آهـــو چنین بیمـــار لنــــگی را دوان کردم
چو بوتــیمارافشاندم سرشــــک از دیـــــده بـــیدار برای خواب نــــازت سینه ام را مهربـــــان کردم
در آن یلــــدای بی پـــایـــان که بودی اختـــر تابان ز نـــور کهکشان تــو زمین را آسمــــان کـــــردم
بیـــا ای نــــازنین دلــــبر به رویای رضی بنــــــگر چه زیبا گفتگو کـــــردم قلـــم را جــــاودان کــــردم
رضی یکم بهمن ١۳٧٦
Handsome Bijan is Rezi's grandson
خواب شب در کبودِ خواب به دل چنـــگ میزند در گوشِ ِ من سکوت ِزمــان زنگ میزند
گویی جهان ز ِحرکتِ خود باز مانده است تنـــها صدای ِقلب شباهنـــــــــگ میزند
مسکین تنم به بسترِ ِ رویــــای ِنیمه شب با شور ِعشق تکیه به اورنــــگ میزند
سنگین سرم به خلوتِ تنهایی و سـکوت با شعر ِنـــاب دفتر ِ فرهنـــگ میـــــزنــد
در دیده خواب پردهِ رنگین ِآرزوســــــت سیمای ِدوســـت صفحهِ ارژنگ میزنـــد
در تــــاکِ جان به خوشه ِپیمــانِ ِدوستی گیسوی ِ نـــازنین ِ تو آونــــگ میــــزند
دست زمان که دامنت از دستِ من گــرفت بر جــــام ِآبگینهِ دل سنــــگ میـــــــزند
انـــدوهِ روزگار ِجـــدایی بـــه تیــــــغ ِدرد بر سینه داغ ِحســــــرت و آژنگ میــــزند
در جستجوی ِروی ِتو هر گـام ِمن به وجد با ســــر بسوی ِکــــوی ِتو فرسنگ میزند
بــا مـــوج ِطـــرّه تو رضی شــــانه میشود در گیسوان ِخــــاطره ات چنــــــگ میـزند
رضی ۱۹ خرداد ۱۳۷۵
بهشت ِما جز یک بهشـــت راه ِ دگر نیست پیش ِ ما جز نقش ِیار نیست بر این قلب ِ ریش ِما
راز و نیاز ِ عشق نماز و نــــــیایش است با نغمه های ِدلکش ِسازی بــــه کیش ِما
آمد نـــــگار و رفت ز ِدل یــــــاد ِ این و آن از آنچه بود و هست هم ازحال ِ خویش ِما
از دوســــت در مُغـــاک ِ پریشانی ِ خیـــال آرام شد به بوســـــــه روان ِ پریــــش ِ ما
با جــــام ِ یــاد ِ یــار بـــه خمخانـــه ِ حیات رونق گرفت مجــلس ِ پُر نوش و عیش ِما
اندوه و شــــادمــــانی ِما بــــا نگاه دوست در صلح و آشتی شده این گرگ و میش ِما
خوش باشد ار دمـــی بنــهد یـــار ِ مهربان پــا بـــر ســـر رضی بنشیند بــه پــیش ِما
رضی 1976/9/13
انتظار فتـــــاد دلق ِ من و رازم آشکــــــــار شده سبــــو فتاد زِِ ِدســـــتم ســــرم خُمار شده
سکوت ِکُلبه به یک آه ِ نیمه شب بشکست بــــگریــــه مونس ِجـــان یاد ِآن نگار شده
نخواستـــم که بــــداند کسی ز ِحـــــال ِ دلم دریــــــــد پرده و رازِ ِ من آشـــــــکار شده
بجرعه ای شــده بودم بخاک ِ میکده مست ز ِ تیر ِ نــــاوک ِ مژگــــان دلـم شکار شده
پس از وصـــال چرا بــــاز دیـــده بر در شد تمـــــام ِهستی ِمن بــــاز انتـــظار شــــــــده
بشـــــام ِ سرد ِ زمستــان بیـــاد ِ لبــــخندت هزار غنــــچه شکفته دلــــم بهــــار شــده
ز ِبسکه گفت رضی نام یار ِ خود هر شب به قلــــب آینـــه اش نقشش افتــخار شده
رضی 6/9/ 1376
پرواز به خون ِدل چو وضو ساخــتم برای نماز به قبلهِ تو شـــدم غرق در ســــکوتِ نیاز
خرابِ دل به هوای ِتو باغ ِ فردوس است دلا بـه شوق ِوصالش در این خراب بساز
به آتش ِمــی ِگــلرنگ تفته کُن دل ِسنگ مرآن گداختـــه را در خُـــم ِشــراب انداز
چـه سود بهـتر از آنست تا کُنم یک عمر دلی به عشق نگــارم بــه سینـــه ام انباز
به هیچ سـاز نخوانم که این تــرانهِ عشق ز ِســـاز ِدل چه نــکو گشت با تو هم آواز
نگارخانهِ هستی اگرچه خوش نقش است بدون ِ دوســت نشــد دیده ام نــظر پرداز
اگر چه راهِ وصال ِتو سخت دشوار است بجان ِدوســــت نیاندیشم از نشیب و فراز
به شوق ِوصل ِتو سرباز ِ راهِ عشق شدم غلام ِعشــق ِتو ام ای امیــر ِبنــده نــواز
تو شاهباز ِجهانـــگرد کردی ام ای دوست بــه بــال های خیــال ِتــو میــکنم پـــرواز
خــــلاف ِظــاهر ِآرام ِمــن نــگر جانـــا درون ِ سینــــهِ بی کینـــه ام سفینهِ راز
بـــــه هرچه مینـــــــگرم گوییا نمی بینم بــــه غیــــر ِچـــهـرهِ زیبای ِ نازنینت باز
چو باختــی دل ِخود در قمــارِ ِعشق رضی روان ِ خویــش بِدان مهــربان دوبــاره بباز رضی 21/10/1374
چهار فصل
باز برف و باز باران، باز ابر ِاشکباران باز پـاییزوزمستانی دگـر درهجـر ِ یاران
باز بادِ نوبهاران، خــنده و رقــص گلها باز تابستان وخورشـیدازورای ِکوهساران
بازفصلی، فصل دیگرراوداعی کرد، زان پس فصل ِدیگراز پی اش سرمیکشد هردم شتابان
تابه کی در انتظار ِدوست بنشینم به فصلی تا که فصل دیگری چشمم نماید اشکباران
کاش چون پروانه عمری داشتم کوتاه وساده تا به فصل ِ نوگل ِروی ِ تو بودم در بـهاران
دلبر ِ گلــچهر ِ مــن، گام را آهستــه تــرکن تارضی را بازبینی، برگِ خشکی زیر باران
رضی 12/12/1374
پندار
بــا نگاه ِمهربانت، چشم ِمن، بیــدار شُـد درامید ِ وصــل ِ تو، اند یشه ام، پُر بار شُـد
آتش ِ عشقت، بجان افتـاد، سرتاپا بسوخت جـان ِ من، در انتظارِ ِِلحــظه ِ دیـــدار شُـد
هر زمـــان اندیشه کردم، غیر ِ روی ِماه ِ تو درضمیرم، گوییا، تا آسمــان دیوار شُــد
اندک اندک شوق ِاین دنیای ِدون از سرگذشت فِکر ِعقبی، قطره قطره، جمع شـد، بسیار شُـد
شعر ِمن، بر صفحه ِ پندار ِمن، دوًار شُـد نام ِ تو، در آن میان، چون مرکز ِ پَرگار شُـد
من نی ام، جانا، توهستی، میسرایی این چنین از تو این پندار، اینسان مخـزنِِ ِاسرار شـُد
نازنین ِ من، رضی یک جسم ِخاکی بود و حا ل با تو شـُد، اِکسیر شُد، اندیشه شُد، پندار شُـد رضی 4/9/1374
نوگرائی
بســـرایید، تا نفهــمم هیــــچ گُم شََوَم در مُغاک ِپیچ به پیچ شعر ِ دیروز را به هم بزنیـد شعر ِ امروز را چه گویم،هیچ
این همه سخـت گویی و مُبهَم شعر ِنو نیست،نوگرایی نیست نیست این نظم،نیست این آهنگ نثر هم نیست،خود ندانم چیست؟
چند خط نثــر ِپاره پاره شــده با دو صد واژه های ِبیگانه! کِی توان شعر تازه اش گویند؟ مردمـــان ِ ادیـب و فرزانه
شعر آهنــگ ِعـشق میسازد همچنــــان نی حکایتی دارد شــعر ِنو، نرد ِعـتشق میبازد گرچه خود بس شکایتی دارد(1)
وزن از شعر رفت،قافیه نیز آنچه مانده به شعر ِ رویایی رقص وآهنگ ِواژه ِسره است همچنان شعر ِناب ِ( نیما ) یی 1- بشنو از نی............مولانا رضی12/7/1379
|
|
|
Iranian Airline, Iran Air, Iranair employees, هما، هواپیمایی ملی ایران |
